Τι είπε ο Κος Σκουλάς κάπου το 2004

Ιούνιος 5, 2011
Νίκος Σκουλάς

Να... παίξουν μπάλα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Ο Ν. Σκουλάς μιλά στην "Π" κάπου στο 2004

Ρεπορτάζ Κορίνα Καφετζοπούλου

H οικονομία στην Ελλάδα στηρίζεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ένας κλάδος ο οποίος δεν προετοιμάστηκε σωστά και συνεχώς χάνει το έδαφος, αφού έχει ν' ανταγωνιστεί τις πολυεθνικές επιχειρήσεις οι οποίες συνεχώς αυξάνονται .

Λίγο πριν μπει το λουκέτο σε μερικές από αυτές τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις γίνονται προσπάθειες για να σταθούν στα πόδια τους και να εξασφαλίσουν της βιωσιμότητά τους. Γι' αυτό το μείζον θέμα και για τα μέτρα που λαμβάνονται, αλλά και για τις λύσεις σωτηρίας μιλά σήμερα στην "Π" ο Σύμβουλος επιχειρήσεων και πρώην υπουργός Γενικός Γραμματέας του Ε.Ο.Τ. κ. Νίκος Σκουλάς. Ο κ. Σκουλάς με έμφαση τόνισε ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν είναι μόνο η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας αλλά η ίδια η οικονομία. Συμβούλεψε τους επιχειρηματίες να σταματήσουν την γκρίνια... και να "παίξουν" μπάλα στο γήπεδό τους, ενισχύοντας τα πλεονεκτήματα που έχουν και υπερτερούν των μειονεκτημάτων τους.

"Όσοι αγνοούν τα σχήματα της συνεργασίας και την παράλληλη αξιοπιστία του συνεργάτη που θα επιλέξουν (Τεχνογνωσία –Εκπαίδευση ) θα μοιάζουν σε λίγο καιρό σαν τις καλαμιές στον κάμπο που τις δέρνουν όλοι οι άνεμοι και δεν έχουν καμία ελπίδα".

"Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να λέμε ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας, αυτό είναι λάθος. Το νέο περιβάλλον είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό και προκαλεί πάντα πανικό στους μικρούς. Αυτό διαπιστώνεται και με τις κινήσεις που γίνονται όταν μια μεγάλη εταιρία αποφασίζει να ανοίξει πολυκαταστήματα στους διάφορους Νομούς .

"Ας το καταλάβουμε· ο ελεύθερος ανταγωνισμός είναι μια ευρωπαϊκή πραγματικότητα η οποία βαραίνει τις συγχωνεύσεις, τις στρατηγικές συμμαχίες, και άλλα σχήματα που επιτρέπουν την αύξηση της παραγωγικότητας, και την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας" τόνισε ο κ. Σκουλάς. Αυτή η διαπίστωση βέβαια δεν συνεπάγεται ότι επιτρέπεται η ασυδοσία των μεγάλων επιχειρήσεων που μεταφράζεται με την παραβίαση πολεοδομικών κανόνων, στην φόρτιση των ήδη επιβαρημένων κόμβων και στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

Οι κανόνες που δεν πρέπει να παραβιάζονται είναι η ευθύνη της πολιτείας. Αυτό όμως, σύμφωνα με τον κ. Σκουλά, δεν μπορεί να είναι το άλλοθι της επιβίωσης του μικρού επιχειρηματία.

Ο ανταγωνισμός υπάρχει και με τον καιρό θα γίνεται ακόμα πιο έντονος. Το νέο περιβάλλον όμως που διαμορφώνεται, δεν σημαίνει και το θάνατο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της Επαρχίας γεγονός ότι οι μικρές επιχειρήσεις διαθέτουν πλεονεκτήματα τα οποία πρέπει να τα εκμεταλλευτούν.

Τα ατού των μικρών έναντι των μεγάλων και ιδιαίτερα των πολυεθνικών ανταγωνιστών είναι: Η ευελιξία, η άμεση επαφή με τον πελάτη, η γνώση των αναγκών και προτιμήσεών του, η δυνατότητα να αντιδράσουν χωρίς καθυστέρηση σε εξελίξεις της αγοράς, καθώς και η αμεσότητα στον έλεγχο της καθημερινής λειτουργίας. Αυτά τα σημεία κερδίζουν ακόμα και όταν το προϊόν που αγοράζεις στοιχίζει παραπάνω.

Μειονεκτούν όμως, όπως τόνισε ο κ . Σκουλάς, σε έλλειψη αγοραστικής και διαπραγματευτικής δύναμης, οικονομικών κλίμακας, τεχνογνωσίας, συστημάτων ελέγχου και μεθόδων μανατζμεντ και μάρκετιγκ, εξειδικευμένων στελεχών πρόσβασης και δυνατότητας εκτέλεσης κ.λ.π. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για την επιβίωση των μικρών επιχειρήσεων, υπό το βάρος του νέου διεθνούς σκληρού ανταγωνισμού, υπάρχουν λύσεις, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς και διασφαλίζουν την επιβίωσή τους.

Οι θεσμοί αυτοί είναι: Φυσικά, μια επιχείρηση δεν μπορεί να τα προσφέρει όλα. Επιλέγεις τα δυνατά σου σημεία και ανταγωνίζεσαι έχοντας επιλέξει πώς θα συνεχίσεις μόνος σου ή μαζί με άλλους. Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο, ο κ. Σκουλάς τόνισε, ότι ο μικρός επιχειρηματίας μπορεί σε καθημερινή βάση να διεξάγει τη δική του έρευνα για το επίπεδο ικανοποίησης των πελατών του, και τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και να παρεμβαίνει ενεργά και άμεσα για την ικανοποίηση τους. Όσοι μικροί επιχειρηματίες συνειδητοποιήσουν αυτή την αλήθεια, και την μετουσιώσουν σε πράξη, έχουν κάθε δυνατότητα να ανταγωνιστούν τους γίγαντες αποτελεσματικά.

ΠΡΙΝ... ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ

Η διοίκηση μιας επιχείρησης είτε περίπτερο είναι αυτή, είτε και σούπερ μάρκετ, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Απαιτεί προϋποθέσεις και μια σειρά χαρισμάτων που πρέπει να έχει ο κάθε ιδιοκτήτης. Εκτός από την αγάπη γι' αυτό που επιλέγεις να κάνεις, απαιτείται και η γνώση για να είναι βιώσιμη η κάθε επιχείρηση.

Σύμφωνα με τον Σύμβουλο επιχειρήσεων κ. Νίκο Σκουλά, η επιχειρηματικότητα, η ιδιοκτησία και η λειτουργία μιας επιχείρησης σ' ένα περιβάλλον που γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό και απαιτεί εξειδίκευση, δεν είναι πια για ερασιτέχνες και περαστικούς, ούτε για ανθρώπους που ψάχνουν τρόπους για να διασκεδάσουν την πλήξη τους. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις χρειάζονται επαγγελματίες που ξέρουν την δουλειά τους, νοιάζονται γι' αυτήν και αντλούν ευχαρίστηση αλλά και κέρδος.

Στο Ηράκλειο !!! αρκετές επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο, πολλοί τομείς είναι ήδη κορεσμένοι, όπως τα καταστήματα ειδών υπόδησης και ένδυσης, τα mini market, τα ανθοπωλεία κ.α. Ο κ. Σκουλάς με έμφαση τόνισε ότι οι επιχειρηματίες οι οποίοι έχουν παρεξηγήσει τον όρο της ανεξαρτησίας, εάν αρνούνται την επιμόρφωση, και την επικοινωνία, και αγνοούν τα σχήματα της συνεργασίας, θα μοιάζουν σε λίγο καιρό "σαν τις καλαμιές στον κάμπο που τις δέρνουν όλοι οι άνεμοι και δεν έχουν καμία ελπίδα".

Η θνησιμότητα των επιχειρήσεων η οποία είναι μία τραγική πραγματικότητα σ' όλη την Ελλάδα, επηρεάζεται από τις προϋποθέσεις που στήνεται μια δουλειά. Η αμάθεια και ο δανεισμός σίγουρα κάποια στιγμή θα οδηγήσουν στο κλείσιμο του καταστήματος. Αν και υπάρχει μια ολόκληρη φιλοσοφία που συνδέεται μ' αυτό το σοβαρό θέμα ο υπέρ δανεισμός και η ανεπαρκής κεφαλοποίηση είναι τα πιο αδύνατα σημεία. Πολλές επιχειρήσεις νέες αλλά και παλιές αποτυγχάνουν και πτωχεύουν παρά το γεγονός ότι παράγουν πολύ ικανοποιητικά κέρδη.

Απλά οι επιχειρηματίες δεν υπολογίζουν ότι οι τόκοι και το κεφάλαιο που πρέπει άμεσα να πληρωθεί και άλλες βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις όπως οι προμήθειες εμπορευμάτων και εξοπλισμών, αθροισμένες, είναι μεγαλύτερες από το παραγόμενο κέρδος.

Οι πιέσεις των πιστωτών, η άρνησή τους να ανταποκριθούν στη νέα παραγγελία και το τρέξιμο για την τακτοποίηση επιταγών πριν διαμαρτυρηθούν δημιουργούν ένα αρνητικό κλίμα και άγχος, που αποσπά την προσοχή του επιχειρηματία από το κυρίως έργο του.

Άλλες αιτίες που είναι υπεύθυνες για την αποτυχία είναι η έλλειψη στοιχειώδους προγραμματισμού, ακόμα και η ακατάλληλη θέση της επιχείρησης.

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.. ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

Στην ερώτηση: "κάνω για επιχειρηματίας;" λίγοι είναι αυτοί που θα απαντήσουν με αντικειμενικότητα. Τώρα πλέον υπάρχουν άλλοι με πείρα και γνώση οι οποίοι προσπαθούν να βοηθήσουν τους επιχειρηματίες να εξελιχθούν.

ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Το ότι η Ελληνική οικονομία στηρίζεται στους τζίρους των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων (δηλ. ατομικές, οικογενειακές επιχειρήσεις ή αυτές που απασχολούν μέχρι 49 υπαλλήλους), αποδεικνύεται και από τα επίσημα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Euro stat) που κοινοποιήθηκαν πριν λίγες ημέρες.

Στην Ελλάδα οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν το 99,7% του συνόλου. Ο τζίρος τους αγγίζει το 59,2% τα 2/3 δηλ., ενώ απασχολείται το 73,5% του συνόλου των εργαζομένων!

Στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση όπου είναι πιο ανεπτυγμένη η βιομηχανία, οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, συνεισφέρουν μόνο κατά 34,7 στην οικονομία, το 1/3 δηλ. του τζίρου και απασχολούν το 53,2% του πληθυσμού.

Σ' αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι οι μικρές επιχειρήσεις (10-49 υπαλλήλων) αποτελούν μόνο το 2,2% του συνόλου των επιχειρήσεων.

Συμπερασματικά οι περισσότερες είναι οικογενειακές και απασχολούν ελάχιστο προσωπικό (1-9 άτομα). Οι μεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα με προσωπικό από 50-249 υπαλλήλους αγγίζουν μόνο το 0,3% με τζίρο της τάξεως του 19,3%.

Οι μεγάλες επιχειρήσεις, με 250 υπαλλήλους και άνω είναι 274, δηλαδή το 0,04% του συνόλου των επιχειρήσεων και απασχολούν το 13,5% του συνόλου των εργαζομένων.

Αυτό το ποσοστό όμως, στατιστικά τουλάχιστον, θεωρείται ασήμαντο και δεν καταγράφεται. Η Ελλάδα σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία είναι ο πρωταθλητής των αυτοαπασχολούμενων επιχειρηματιών της Ευρώπης, αυτών δηλ. που έχουν οικογενειακές επιχειρήσεις. Τα ποσοστά μάλιστα σ' αυτόν τον τομέα δίνουν πόντους και στις γυναίκες οι οποίες έρχονται πρώτες σε σχέση με τις υπόλοιπες Ευρωπαίες με ποσοστό 16,7%. Και οι άνδρες όμως είναι πρώτοι σε αυτή τη βαθμίδα με 31,2%. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει σύμφωνα με τον κ. Σκουλά, τον ανεξάρτητο χαρακτήρα του Έλληνα που του αρέσει να ρισκάρει.

Ακολουθούν με ελάχιστα ποσοστά διαφοράς οι Ιταλοί και οι υπόλοιποι δυτικό-Ευρωπαίοι. Ενώ στις τελευταίες θέσεις της αυτοαπασχόλησης είναι οι χώρες του Βορρά, που έχουν αναπτύξει τη Βιομηχανία. Οι Ιταλοί έχουν το προβάδισμα όμως στους αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι έχουν και υπαλλήλους. Αυτό το στοιχείο συνδυάζεται και με την ανεργία η οποία μαστίζει την Ελλάδα.

Στην πλειοψηφία τους οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ασχολούνται με το λιανεμπόριο και το χονδρεμπόριο, τα τουριστικά (ξενοδοχεία, εστιατόρια) και τις κοινωνικές και προσωπικές υπηρεσίες.





Ο κλάδος